Categoriearchief: Geen categorie

Lezing over de impact van incest en seksueel misbruik

De impact van incest en seksueel misbruik op je leven kan enorm zijn. We lezen sinds #metoo eind 2017 steeds weer berichten over seksueel misbruik in de media. Het gaat in de media vaak over seksueel misbruik in de sport, in de film- en theaterwereld of van ontsnapte tbs’ers en dergelijke. Over incest lees en hoor ik bar weinig

De impact van incest op alle levensgebieden

De impact van incest

Incest heeft aandacht nodig, want het meeste seksueel misbruik vindt thuis plaats. En incest komt echt voor, meer dan je denkt. Hoewel er dus veel meer gesproken wordt over seksueel misbruik, wordt er nog steeds weinig aandacht gegeven aan incest. Mede daarom heb ik in 2018 heb ik een boek uitbracht: ‘De impact van incest op alle levensgebieden’. Hierin beschrijf ik dat incest, of seksueel misbruik, op alle gebieden van het leven grote invloed heeft. Mijn eigen ervaring én mijn ervaring als hulpverlener en ‘lotgenoot’ gebruik ik om te beschrijven en analyseren wat de ingrijpende gevolgen zijn van incest.

Lezing & interactief

Op dinsdag 25 juni houd ik een lezing over de impact van incest en seksueel misbruik. Als jij geïnteresseerd bent, als overlever of als hulpverlener of ‘gewoon’ als belangstellende, ben je van harte welkom. In deze lezing vertel ik vanuit mijn eigen ervaring over de impact van incest en seksueel misbruik. Het wordt een interactieve avond, er is ruimte voor eigen inbreng en vragen en we verkennen het levenswiel.

Levenswiel

Tijdens de lezing gaan we ook aandacht geven aan het levenswiel, om de impact van incest helder te beschrijven. Het leenswiel bevat tien levensgebieden en de ‘as’ waarin religie en zingeving centraal staan. Het wiel is een instrument dat heel bruikbaar is om je leven op diverse gebieden een cijfer te geven en inzichtelijk te maken hoe je in balans, of juist niet in balans bent. Het is bruikbaar als zelfhulpinstrument én in te zetten bij hulpverlening.

Informatie & aanmelden

Ben jij geïnteresseerd? Je bent van harte welkom!

Datum : 25 juni 2019
Tijd : 19:30 tot 21:00 uur
Locatie: Bibliotheek Reusel, Kerkplein 5, 5541 KB Reusel

De lezing wordt georganiseerd in samenwerking met bibliotheek De Kempen en met Stichting Wél! Welzijn de Kempen. De lezing is gratis. Je kunt je aanmelden via info@wavecoaching.nl, dan weten we hoeveel personen we kunnen verwachten.

Share

Mijn praktijk bestaat tien jaar

Op negentien februari 2009 ga ik vol goede moed en een beetje zenuwachtig naar de Kamer van Koophandel. Ik schrijf me in als coach, mijn eigen praktijk is een feit! Met een klein flesje wijn stap ik enthousiast naar buiten. Als ik toen wist, wat ik nu wist dan weet ik niet of ik het aan had gedurfd. Wat ik wel weet: iedere stap is de moeite waard geweest.

Coaching gaat vooral over mijzelf
Wat volgt is een decennium vol bijzondere ervaringen. De (bij)scholingen die ik doe, blijken eerst en vooral over mezelf te gaan. Dat had ik niet zien aankomen. Steeds volg ik opleidingen om anderen te helpen. Steeds weer word ik met mezelf geconfronteerd en ben ik zelf degene die het meeste hulp nodig heeft. Ik werk aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Gelukkig mag ik soms in mijn praktijk cliënten ontvangen en helpen.

De brug naar

Fulltime werken als zelfstandige
In september 2012 maak ik met mijn werkgever afspraken over mijn vertrek. Het is zover, ik kan eindelijk fulltime voor mezelf werken. Ik ben zo blij, wat heb ik naar dit moment uitgekeken! De afspraken met mijn werkgever zijn nog maar net gemaakt, als ik in aanraking kom met een diepe schaduw in mezelf, ver, heel ver, weggestopt. Door verschillende omstandigheden – of triggers – komt boven dat ik als kind misbruikt ben door mijn vader. Na mijn eerste afschuw, verdriet en verwerking, weet ik mijn verleden redelijk te ‘parkeren’ en lukt het me om me meer te richten op mijn praktijk. De naam van mijn praktijk verander ik begin 2013 van Gasinta (betekenis: reisgenoot) naar Wave Coaching. De ontwikkelingen gaan niet zo snel als ik wil, maar ik heb cliënten en er is groei.

Mijn praktijk valt stil
Dan, in 2015, valt mijn praktijk stil, het stroomt niet. Dit confronteert me met mezelf en de belemmerende overtuigingen die ik nog altijd met me meedraag, zoals: ‘Ik ben niet goed genoeg’ en ‘Ik ben nergens goed voor’. Uiteindelijk mag ik nog meer aan de bak – ik kan er niet omheen – en ik ga opnieuw in therapie. Tijdens mijn therapieproces denk ik er serieus over om mijn praktijk op te heffen. Uiteindelijk stel ik mijn beslissing uit, het is niet het moment om zo’n belangrijk besluit te nemen. Mijn praktijk ligt wel volledig stil, ik wil tijdens mijn proces geen cliënten begeleiden.

Mijn grootste droom: ik publiceer een boek
Mijn grootste droom wordt werkelijkheid: ik schrijf én publiceer een boek. In november 2016, nog midden in mijn verwerkingsproces, begin ik met schrijven en in juni 2018 vindt de boeklancering plaats. ‘De impact van incest op alle levensgebieden’, is de titel. Een moeilijk onderwerp, een onderwerp waar de meeste mensen niet over na willen denken, waar ze niet mee geconfronteerd willen worden. Ik schrijf erover want het is belangrijk! Het is belangrijk dat mensen, en vooral hulpverleners, weten en begrijpen wat de impact is van incest, van seksueel misbruik, van groot trauma. Want alleen als er kennis en begrip is, kunnen slachtoffers en overlevers passende hulp krijgen.

De balans na tien jaar: succesvol
Niets van hoe ik het me had voorgesteld, is uitgekomen. Een volle praktijk met cliënten heb ik niet voor elkaar gekregen. Lange tijd heb ik dat als falen gevoeld en ik schaamde me ervoor. Inmiddels voelt het anders. Ik heb mijn praktijk nodig gehad om mezelf te helen, ik als mijn belangrijkste cliënt. Ik glimlach als ik dit schrijf, ja, zo is het. Dat is geen falen, dat is succes. Mijn boek, dat is ook een succes. Dat ik al mijn ervaring, mijn kennis en mijn analyses heb kunnen bundelen. En dat ik daarmee anderen help in hun weg naar heling, in erkenning en hulpverleners naar begrip.

Hoe nu verder?
Op dit moment zit ik in een fase van transformatie. De afgelopen jaren zijn zeer intensief geweest en hebben veel van mij gevergd. Ik mag leren ‘leven’ en leren ontspannen. Hoe gek het voor sommigen ook mag klinken: dat is echt heel moeilijk als je achtenveertig jaar aan het overleven bent geweest. Dit jaar, 2019, ga ik voorlopig kijken wat zich aandient. Vooral tot rust komen en stap-voor-stap opbouwen, zijn mijn doelen. Ik heb ruimte voor coaching, voor lezingen en boekpresentaties.

Meer weten?
Als je meer wil weten over mijn boek of over mijn praktijk, kijk dan op www.wavecoaching.nl.
Je mag me ook direct een e-mail sturen: info@wavecoaching.nl.

Share

Boekpresentatie

Bericht in de media over mijn boekpresentatie op 2 oktober 2018

Boekpresentatie door Mariël Groenen
In 2009 start Mariël haar coachingspraktijk, die later de naam Wave Coaching krijgt. Haar eigen levenservaring en de ervaring van het werken met cliënten heeft haar een nieuwe balans in het coachen geleerd.

De impact van incest op alle levensgebieden
Mariël richt zich vanaf 2017 vooral op het coachen van mensen met burn-out, trauma en seksueel misbruik of incestverleden.
Ze is als ervaringsdeskundige bekend met de impact die trauma’s, seksueel misbruik en incest (kunnen) hebben op je leven. In haar boek De Impact van incest op alle levensgebieden geeft ze aan de hand van het levenswiel structuur en inzicht. Ze komt met handvatten, tips en vragen die per levensgebied worden gegeven.

Reacties van lezers

Wat een prachtig, aangrijpend en helder verhaal. Zeer verhelderend in het kader van gevolgen van incest en seksueel misbruik. (Thea Peeters, therapeut)

Het boek leest soepel, ondanks het thema. Mariël Groenen weet het o zo kwetsbare thema incest op een gevoelige, milde en tegelijk genadeloos eerlijke manier te beschrijven, waardoor het voor de lezer direct voelbaar wordt. Een knappe prestatie! (Ivonne Meeuwsen, coach, auteur en uitgeefster)

(Helaas) was het erg herkenbaar, maar ook helend en duidelijk. (Marijke, incestoverlever)

Elke hulpverlener die werkt met overlevers van seksueel misbruik zou dit boek gelezen moeten hebben. (Alieke ten Hove, hulpverlener)

Lezing
Tijdens de lezing op dinsdag 2 oktober presenteert Mariël Groenen haar boek. De lezing is van 20.00-21.30 uur in de bibliotheek te Eersel. Er is voldoende gelegenheid om vragen te stellen en discussie te voeren. Deze lezing is in samenwerking met GOW Welzijnswerk.

De lezing is gratis, aanmelden voor de lezing is verplicht via de agenda van www.bibliotheekdekempen.nl

Share

Terug naar normaal

Na mijn boeklancering volgt een turbulente tijd. Nu snap ik waarom het een lancering wordt genoemd! De dag zelf is overweldigend en de weken daarna blijft dat zo. Dagelijks krijg ik reacties, mensen hebben mijn boek ‘De impact van incest op alle levensgebieden’ gelezen en zijn onder de indruk en heel positief. De mooie en lieve reacties raken me steeds opnieuw. Langzaam maar zeker komt het besef: mijn boek is de wereld in en doet wat met mensen. Dat is zo bijzonder!

De boeklancering als kantelpunt

Sommige mensen vragen mij: “Is met het uitgeven van je boek nu alles afgesloten?”
Nee, ik denk niet dat alles ineens is afgesloten. Ja, het is wel een kantelpunt.
Het boek is een onderdeel van mijn proces en de boeklancering is een heel belangrijk en mooi moment daarin. Het feit dat ik daar stond en mezelf liet zien, kwetsbaar en krachtig, is zeker een doorbraak. Ik voel dat ik mezelf mag zijn en dat ik goed ben zoals ik ben. Mijn proces gaat echter door, ook na de boeklancering. Ik heb nog steeds mijn onzekerheden en ga over mijn grenzen omdat ik teveel wil. Zo kan ik een heel rijtje maken. Dat is denk ik ook het mooie van het leven, je kunt altijd blijven leren en groeien.

Plannen voor de toekomst
Langzaam maar zeker keert mijn leven terug naar normaal. Nou ja, normaal?! Wat is eigenlijk normaal? Terug naar hoe het was, voor mij normaal was, gaat niet meer. Dat wil ik ook niet meer. Zoveel jaren heeft mijn proces, mijn heling, voorop gestaan. Vanaf nu mag dat proces er nog steeds zijn, maar hoeft het minder centraal staan. Voor de nabije toekomst liggen er plannen, die al aardig concreet beginnen te worden: een lezing en een workshop geven rond mijn boek, training (leren) geven aan hulpverleners en een lotgenotengroep starten. Ik wil me meer richten op de Kempen, zodat mensen uit deze regio in hun eigen omgeving terecht kunnen. Een nieuw boek wil ik ook gaan schrijven, mijn eerste ideeën beginnen zich te vormen.

Eerst vakantie
De schoolvakanties zijn hier al begonnen. De kinderen genieten van hun vrijheid. Ik werk nog even door. Met het mooie weer en de vrije avonden voelt het al een beetje als vakantie. Ik hoop tijdens de vakantie wat afstand te kunnen nemen om alle gebeurtenissen en indrukken verder te laten bezinken. Na de vakantie breekt dan een nieuwe periode aan waarin ik mijn plannen ga uitvoeren. Een spannend en fijn vooruitzicht.

Blogs en meer
Na de vakantie wil ik ook het schrijven van blogs meer oppakken. Heb jij een onderwerp, vraag of thema waarover je graag een blog zou willen lezen? Laat het dan eens weten! Natuurlijk wel een onderwerp op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, seksueel misbruik of trauma.
Voor lezingen, workshops, coaching en mijn boek kun je natuurlijk ook contact met me opnemen. Voor informatie en contactgegevens, kijk op www.wavecoaching.nl

Fijne vakantie!!!

Share

Boeklancering

Foto door Apicture

Wat heb ik er naar uitgekeken en soms een beetje er tegenop gezien: de boeklancering van ‘De impact van incest op alle levensgebieden’. Het overtreft echter mijn stoutste dromen!

Een boeklancering van een boek over de impact van incest is confronterend

Een boeklancering van een boek met als onderwerp incest, is niet zomaar iets. Inmiddels ben ik gewend aan het onderwerp, voor zover je eraan kunt wennen. Incest is een deel van mijn leven en ik heb mijn verleden doorvoeld en doorleefd zodat ik nu kan zeggen: “het is een deel van mij”. Voor anderen is dat geheel anders. Incest komt dichtbij, heel dichtbij en soms té dichtbij en is daarmee confronterend. Dat is logisch, hoe bestaat het dat mensen elkaar zoiets aandoen? Toch gebeurt het en is het van belang om dat te beseffen.

Een boeklancering is een feestje

Voor mij is het belangrijk dat het een fijn samenzijn en een feestje is. Iedereen mag zich op zijn of haar gemak voelen. Ik wil niet dat het zwaar wordt, dat is niet mijn stijl. Maar het thema van het boek is natuurlijk ook van invloed op hoe mensen zich voelen. Veel mensen vinden het lastig om te komen, dat besef ik vooraf. Voor vrienden en familie omdat het (te) dichtbij komt. Ze weten ook niet goed wat ze kunnen verwachten. Voor lotgenoten zijn zulke bijeenkomsten vaak spannend en moeilijk omdat ze bang zijn om getriggerd te worden. Met aandacht bereid ik de boeklancering dan ook voor.

Hoogtepunten van de boeklancering

Foto door Apicture

De hele middag is voor mij een hoogtepunt, toch springt één ding eruit: het overhandigen van het eerste exemplaar van mijn boek aan Thea Peeters, mijn therapeute. Mijn moment! Ik geef haar het eerste exemplaar omdat ze de aanzet voor mijn boek heeft gegeven. Ze heeft feedback gegeven en mij de laatste jaren in mijn proces begeleid. Genoeg redenen om haar mijn eerste boek te geven. “Ik heb genoten van het boek”, zei ze. Ze was bang dat ze het boek saai zou vinden, ze had immers in het begin alles al gelezen en ze kent me goed. Maar zij vind het alles behalve saai.

Met nog een woordje van Ivonne Meeuwsen, mijn schrijfcoach en uitgeefster, en prachtige zang van Wenche Kwinten, is de middag bijna compleet. Daarna een borrel en het signeren van de boeken. Tegen het signeren zie ik heel erg op. Ik heb me daarom voorbereid en iets op papier gezet. Dat papier direct verdwijnt direct onder mijn stoel en het komt er niet meer onderuit. De woorden komen vanzelf! Het signeren wordt heel mooi en fijn, met een moment van persoonlijke aandacht voor iedere gast.

Alle indrukken en reacties verwerken

Dan volgt de week na de boeklancering het verwerken van alle indrukken, en dat zijn er veel! Bovendien komen in het weekend al de eerste reacties op het boek binnen. Indrukwekkend, met veel respect geschreven, open, rauw, herkenbaar, bruikbaar in de praktijk, en genadeloos eerlijk (zoals ook op de cover staat) krijg ik veelvuldig te horen. Ik kan bijna niet bevatten wat mijn boek allemaal teweeg brengt.

Hoe nu verder

Ik hoop natuurlijk dat mijn boek haar weg vindt onder lotgenoten en hulpverleners. In de eerste week is het boek al ingezet door een ergotherapeute in haar praktijk. Hoe mooi kan het zijn? Hoe meer mensen alert zijn op incest, en seksueel misbruik, hoe beter signalen (h)erkend worden en slachtoffers geholpen kunnen worden.
Ik ga verder met schrijven, ik ben al aan het denken over een tweede boek. Het onderwerp is ongetwijfeld gerelateerd aan incest en seksueel misbruik. Er is nog genoeg te vertellen en informeren.

Boek bestellen

De impact van incest op alle levensgebieden is te verkrijgen via mijn website Boek en via bol.com.
Je kunt me inhuren voor coaching en lezingen, zowel voor lotgenoten als hulpverleners. Neem contact met me op via Contact.

Share

Danstherapie en kunst, de meerwaarde

EX-press: een project waarin danstherapie en kunst met elkaar worden verbonden

EX-press is een project van Michelle Kurzenacker, zij is choreografe en danstherapeute. Met haar bedrijf MovedBy… verbindt ze therapeutische processen en kunst met elkaar.

Seksueel misbruik en huiselijk geweld

Ex-press gaat om twee vrouwen die vroegkinderlijk trauma hebben als gevolg van seksueel misbruik en huiselijk geweld. Mede door Lichaamsgerichte therapie en/of Danstherapie hebben ze hun trauma’s  verwerkt en een plaats kunnen geven. In de uitvoering “Soulskin”, het eindproduct van “Ex-press”, wordt het transformatieproces van slachtoffer naar overlever naar onafhankelijke krachtige vrouw zichtbaar gemaakt.

Ervaringsdeskundige en hulpverlener

Ik ben één van de deelnemers in dit project. Als ervaringsdeskundige is dit een bijzondere ervaring. Als hulpverlener ben ik altijd geïnteresseerd in voor mij nieuwe werkvormen de gebruikt worden om cliënten te begeleiden. Vanuit mijn positie als hulpverlener bespreek ik in dit blog mijn eigen ervaringen en de waarde van de Vaktherapie Dans voor het verwerken van trauma en seksueel misbruik zoals ik deze heb ondervonden.

Het lichaam spreekt

Danstherapie laat het lichaam spreken. Woorden zijn niet nodig. Ik ben verbaal sterk, kan goed analyseren en rationaliseren. Het geeft mij een gevoel van controle en is mijn sterkste overlevingsmechanisme. Zonder woorden voel ik me onzeker. Dit project is dan ook een uitdaging.

 

Soul Skin van project EX-press 2017, contact Michelle Kurzenacker, www.movedby.net

 

Het lichaam spreekt haar eigen waarheid

Tijdens de repetities krijgen we oefeningen met de bedoeling om de beweging van ons lichaam te volgen. Ik beweeg voorzichtig, klein. Mijn lichaam spreekt haar eigen waarheid: het voelt zich beperkt en durft nog nauwelijks ruimte in te nemen. Na een periode van ongeveer vier maanden durf ik meer ruimte in te nemen. Ineens voel ik iets van me afvallen en ik dans door de dansstudio met grote bewegingen; een doorbraak.

Dialoog met het lichaam

Regelmatig mogen we onze beweging op elkaar afstemmen, een dialoog aangaan via ons lichaam. Dit vind ik heel spannend, zeker in het begin. Ik durf niet goed en weet ook niet goed wat te doen. Wat wordt er van mij verwacht? Hoe “praat” ik met mijn lichaam?

Grenzen voelen en aangeven

Op een zeker moment raken we elkaar ook fysiek aan. Dan worden grenzen belangrijk. Waar ligt mijn grens? Wil ik wel aangeraakt worden? Hoe voelt het om aangeraakt te worden? Deze grenzen voelen, heeft steeds aandacht. We leren onze huid, de buitenste laag van ons lichaam voelen. Dat is onze fysieke grens. De oefeningen helpen me om beter mijn grenzen te voelen en aan te geven.

Verbinding met jezelf en je omgeving

Er wordt veel gelet op de afwisseling van naar binnen en naar buiten gericht zijn. In het begin ben ik het liefst naar binnen, naar mezelf gericht. Het is mijn manier om me veilig te voelen en me af te schermen van mijn omgeving. Als ik me op mijn omgeving richt, verlies ik direct contact met mezelf. Gedurende het proces leer ik meer en meer om bij mezelf te blijven en tegelijkertijd in verbinding te zijn met anderen. Daarin voel en zie ik een grote ontwikkeling bij mezelf.

Fysieke benadering na seksueel misbruik is essentieel

In mijn beleving is een fysieke benadering een essentieel onderdeel in het helingsproces na seksueel misbruik. Ik heb me in eerste instantie lange tijd gefocust op mentale, emotionele en spirituele heling. Dit heeft me veel gebracht maar ik had meer nodig. De fysieke benadering in mijn lichaamsgerichte therapie en in dit project de toepassing vanuit Danstherapie hebben veel toegevoegde waarde in mijn helingsproces.

Het lichaam weet

Het lichaam slaat herinneringen en pijn op. Soms komt deze pijn zelfs uit een periode dat je als kind nog geen woorden had. Dit alles kan door een lichaamsgerichte benadering naar buiten komen. Lichaamsgerichte therapie is voor het in het lichaam opgeslagen trauma een belangrijke oplossing.

Ik heb door dit project positieve ervaringen met de Vaktherapie Dans en de bijdrage die het kan leveren aan heling na seksueel misbruik. EX-press is een heel specifiek project waarin het therapeutische aspect van Danstherapie deels aan de orde is geweest. Voor mij heeft het geholpen bij de volgende klachten:

  • Het gevoel hebben dat ik niet in mijn lichaam aanwezig ben.
  • Mezelf klein maken, klein houden.
  • Moeite met grenzen stellen en aangeven aan anderen.
  • Mezelf verliezen in contact met anderen.
  • Moeite met vertrouwen van mezelf en anderen
  • Moeite met me veilig voelen bij anderen.
Share

Jij hebt een probleem!

Nog goed herinner ik me hoeveel weerstand ik had bij de supervisiebijeenkomsten tijdens het stagejaar van mijn studie Personeel & Organisatie. Je moest een probleem inbrengen tijdens de supervisie, iets waar je tegen aan liep tijdens je stage. Ik had het echter prima naar mijn zin en leerde veel. Praktische vragen werden direct besproken en dan kon ik verder. Dus hoezo, jij hebt een probleem? Hoezo procesvragen?

“Boost”
22 Jaar later denk ik nog steeds dat het op dat moment goed was zoals het was. De stage was een boost voor mijn zelfvertrouwen en eigenwaarde die in die tijd héél erg laag waren. Die boost, die was belangrijk. Persoonlijke procesvragen en problemen waren op dat moment echt niet op zijn plaats. En de eisen tijdens de supervisie daarmee dus ook niet voor mij.

Behoefte creëren
Nu voel ik dezelfde weerstand bij alle marketing die via vele kanalen op iedereen wordt afgevuurd. Laatst ontving ik een e-mail hoe ik als zelfstandige meer klanten kan werven: ik “moet” jou vertellen dat jij een probleem hebt en dat ik je daarmee kan helpen. Tja, ik weet dat volgens de marketing dat dé benadering is. De reclame doet hetzelfde, het gaat om behoefte creëren. Denk aan die “handige, kleine flesjes limonade” die in 2015 werden geïntroduceerd. Daarmee kun je onderweg limonade in je water doen, precies wat je altijd hebt gemist! Hoezo? Als ik water mee neem, drink ik water. Als ik limonade mee wil nemen, dan doe ik dat thuis wel in mijn fles of beker. Een stuk goedkoper en minder afval.

Kansen
Oké, terug naar waar ik was. Mijn weerstand tegen de marketing van “je hebt een probleem en ik heb de oplossing”. Iedereen loopt vroeg of laat wel tegen problemen aan, op welke manier dan ook. Ik weet, als coach en ervaringsdeskundige, dat het goed is om je af en toe door iemand te laten ondersteunen en om hulp te vragen. Mijn ervaring is dat als ik een bepaalde vraag had of het even echt niet meer wist, er zich hulp en/of kansen aandienden. Onbewust stelde ik me er kennelijk voor open. Zo ontmoette ik mijn huidige man, kwamen er therapeutes en trainingen op mijn pad, kreeg ik nieuwe vrienden, andere banen, nieuwe activiteiten, kreeg ik inzichten door een boek etc. Kansen in allerlei vormen komen voorbij en je kunt ze aanpakken. Overigens is het ook niet erg als je ze even niet ziet want er komt altijd een nieuwe gelegenheid. Inmiddels ben ik me zeer bewust van mijn omgeving, mijn vragen, behoeften en de kansen, de antwoorden die langs komen. Dat is voor mij van grote waarde.

Delen
In mijn leven en ook mijn coachingspraktijk “Wave Coaching” staat bewust-wording centraal. Delen en verbinding zijn daarvoor de basis vanuit mijn visie. Delen zorgt voor verbinding en de combinatie leidt tot het besef dat we niet alleen zijn, dat we het niet alleen hoeven doen. We kunnen het samen doen! De uitdaging is dus wat mij betreft om te delen en verbinding te maken. En ja, als transformatiecoach kan ik je natuurlijk ondersteunen. En vind ik het fijn als je gebruik wilt maken van mijn diensten want daar verdien ik mijn boterham mee. Maar ik ga je in ieder geval niet vertellen “jij hebt een probleem en ik heb de oplossing”. Dit blog wordt vast binnenkort vervolgd, want dé oplossing – als in 1 gouden tip – bestaat niet.

Share

Meer dan ik ooit kon

Wat te zeggen van dit jaar?
En wil ik dat wel?
2015 was alles wat ik niet had verwacht

Ik ben vreselijk diep gegaan
Er waren dagen dat ik door een hel ging
Depressie, wanhoop, machteloosheid van vroeger
Alles kwam naar boven????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
Het vroeg om al mijn kracht om daar doorheen te komen

Er waren dagen dat alles mooi was
Mooier dan ooit tevoren
Dat ik mijn innerlijke kracht voelde
Dat ik straalde
De hele wereld aankon
Dan dacht ik dat ik klaar was
Dat was ik ook
Klaar voor de volgende inzichten
En confrontatie met mijn pijn

Ik heb geleerd om met de stroom mee te drijven
Hoewel ik het liefste in actie ben
Vraagt zelf-ontwikkeling vaak om naar binnen te gaan
Om stilte en om stil te staan
Daarna volgt weer actie
Het is een spiraal
Deze spiraal zal vast verder gaan

En voor 2016?
Ik verwacht niets meer
Maar ik creëer
Dat ik mijn ervaringen mag delen
Dat ik anderen kan leren
Dat het leven meer is dan doen,
Dat het meer is dan druk, druk, druk
En het oké is om te voelen
Dat ik me met anderen mag verbinden
Meer dan ik ooit kon
Kwetsbaar mag zijn
Meer dan ik ooit kon
Me laten dragen
Meer dan ik ooit kon
En er voor mezelf mag zijn
Meer dan ik ooit kon

Share

Delen is gezond

Na mijn laatste blog kreeg ik een verbaasd, bijna aanvallend telefoontje van een bekende. Of ik wel wist wat ik had gedaan! Nog verbaasder werd deze persoon toen ik zei dat ik dat natuurlijk wist. Want dat doe je toch niet, veel te persoonlijk! Wow, het liet me wel een beetje verbouwereerd achter.

Persoonlijk
Later liet ik het telefoontje eens bezinken. Mijn laatste blog “mezelf laten zien” was inderdaad heel persoonlijk. Je kunt inderdaad van mening zijn dat je zoiets van jezelf niet moet delen. En misschien al helemaal niet omdat ik coach ben. Wat is dan mijn reden om dat juist wel te doen? Toch de moeite waard om dat eens helder te maken.

Delen is ondersteunend
Delen, dat is het eerste wat in me op komt. Dat wil ik doen: delen. Ik heb veel meegemaakt en heb veel levenservaring. Delen omdat een ander zich er misschien in kan herkennen, om er een ander mee te raken, informeren, inzicht te geven, te ondersteunen, is voor mij een belangrijke motivatie. Bloggen is een middel daarvoor. Schrijven is voor mij een soort eerste levensbehoefte. Er gaan weinig dagen voorbij dat ik niet schrijf in mijn dagboek. Mijn gedachten, processen, belevenissen delen, vind ik zelf ook fijn en ondersteunend. De stap naar een blog is daardoor niet zo groot.

Delen is gezond
We leven zo afgesloten van elkaar, weten niet wat er bij de buurvrouw en –man gebeurt. Vaak zijn schuld(gevoel), schaamte en angst voor wat anderen van je vinden oorzaken van veel leed. Deze gevoelens en de geheimen die we met ons mee dragen, maken ons letterlijk en figuurlijk ziek. Als we meer kunnen delen, verlicht het onze lasten. Bovendien krijgen we meer respect en begrip voor elkaar als we open zijn. We kunnen elkaar eerder helpen als er problemen zijn of dreigen te ontstaan. Delen is gezond dus.

Delen geeft verbinding
Gisteren nam ik deel aan een vrouwennetwerk, een pasgeleden ontstane groep. Vanuit ons dagelijks leven, privé en werk, kwamen ditmaal hele persoonlijke dingen aan de orde. Het met aandacht luisteren naar elkaar, het delen en bespreken daarvan was zeer bijzonder en mooi. Uiteindelijk ook praktisch door de bewustwording van onze processen. En dat we allemaal kampen met vaak soortgelijke belemmeringen en daarin dus niet alleen hoeven te zijn. Juist omdat we allemaal wel ergens tegen aanlopen in onze praktijk of het opzetten van een praktijk. Voor ons allen heeft het zeker wat gebracht in het nemen van volgende stappen in onze praktijk en/of privé. Het gaf zo’n enorme verbinding en kracht.

Toekomst
Mijn grootste wens voor de toekomst is dat we samen kunnen leven in Liefde & Licht. Laatst zei iemand tegen mij: ’t is zo gek nog niet dat ze bij miss verkiezingen altijd zeggen: “ik wens vrede op aarde”. Misschien vind je het zweverig klinken, belerend of niet realistisch. Het lijkt er nu niet op maar ik weet dat het mogelijk is. Als we dan weer dicht bij de natuur, onze Ware Natuur, leven en werkelijk beseffen dat we één zijn, kunnen en hoeven we ook geen geheimen meer te hebben. Delen is gezond en door mijn blogs wil ik hierin mijn steentje bijdragen.

Share

Mezelf laten zien

Wat een achtbaan! Recht omhoog, het moment van stilstaan boven en dan de razendsnelle val naar beneden, een looping, een scherpe bocht, nog een, nog een looping, een kurkentrekker en op het laatst de schok van de rem. Zo  ongeveer voelde de afgelopen week voor mij. En achteraf ging het om één thema: mezelf laten zien. Daar was nog even een flinke duw in de rug voor nodig.

Met het koor hadden we een repetitie vorige week waarin ik mijn rol in de musical voor het eerst repeteerde. Ik zag er wel wat tegen op. Ik moet namelijk alleen op het “podium” staan en non-verbaal reageren terwijl ik gruwelijk wordt afgezeken door iemand die niet in beeld is. Daarna word ik vreselijk boos en vervolgens moet ik, ook nog boos, zingen. Aangezien ik al 30 jaar aan t stoeien ben met zingen en mijn emoties, mezelf laten zien (zie blog http://www.wavecoaching.nl/stijf-van-de-zenuwen/ ), voorwaar geen kleine opgave!

Dus daar stond ik, om ongeveer 22.00 uur, maandag, moe na een pittige dag. En ik deed ‘t, het non-verbale stuk, met mijn hart kloppend in mijn keel. Vervolgens moest ik mijn boosheid naar boven halen. Nou die kwam hoor, uit mijn tenen. Ik schrok er zelf van. Ik deed het, mijn emoties laten zien, en public. Ja, zo boos kan ik echt zijn. Ik kreeg enorm veel complimenten, had mensen echt geraakt, ook daar was ik beduusd van. Een bijzondere ervaring dus, mezelf laten zien.

Afgelopen weekend zat ik weer even vast. Ik was vooral boos. Boos op mezelf, de hele wereld en het universum. Zaterdagavond had ik een feest voor vrijwilligers in Riethoven. Daar wilde ik wel naartoe. Dus hup, mijn boosheid weer teruggedrongen, een ander gezicht opgezet en gaan feesten. Dat werkt goed, zo deed ik het vroeger ook altijd. Het was een gezellige avond maar na een korte slaap van ongeveer 2 tot 4 uur ‘s nachts, kwam de boosheid weer keihard terug. Niks wegstoppen!

Zondagochfoto paddestoelentend kwam alles eruit, onder de boosheid zat verdriet, heel oud verdriet. Onder de douche kwam het eruit. Veilig alleen, zoals ik me bij pijn en verdriet het liefst altijd afzonderde. Mijn man en de kinderen hadden intussen lekker ontbijt gemaakt. En toen deed ik iets heel bijzonders, met een beetje hulp van mijn man! Ik ging – ondertussen wel aangekleed natuurlijk – met de tranen over mijn wangen stromend de badkamer uit en liep de woonkamer in. Mijn zoon kwam naar me toe en knuffelde me. Even later kwam ook mijn dochter erbij. Ik vertelde, tussen mijn snikken door, dat ik heel verdrietig was om vroeger, en dat ik me zo vaak alleen heb gevoeld.

Mijn verdriet mocht er zijn en ik deelde het met degenen waarvan ik het meeste houd. Ik vertelde wel hoe ik me voelde maar liet mijn emoties eerder vrijwel nooit werkelijk zien. Om de mensen waarvan ik houd te beschermen, ze geen verdriet te doen.  Maar daarmee hield ik ze juist op afstand, liet ik ze niet toe. Ik sloot ze buiten en dat deed ze juist pijn.  ‘s Avonds zei mijn dochter: “mama, je moet je voortaan maar door ons laten troosten want dan voel je je heel snel weer beter”.

 

Share